ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΑ ΗΜΙΟΝΗΓΑ

Στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η πιο διαδεδομένη μέθοδος αποκομιδής των απορριμμάτων ήταν η χρήση ημιονηγών κάρων, τα οποία εκκένωναν το φορτίο τους στις θάλασσες, σε λίμνες, σε ποτάμια κ.α. Συνήθης πρακτική ήταν και η εκκένωσή τους σε εκτροφεία χοίρων, όπου τα απορρίμματα χρησιμοποιούνταν ως ζωοτροφή. 75 χοίροι μπορούσαν να καταναλώσουν περίπου έναν τόνο ανακυκλώσιμων απορριμμάτων ημερησίως.

ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΑ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 αρχίζει από τη Βρετανία η χρήση αυτοκινήτων για την αποκομιδή των απορριμμάτων. Η υπερκατασκευή των πρώτων απορριμματοφόρων οχημάτων -που διαδόθηκε ευρύτατα σε όλο τον κόσμο- προέβλεψε τις βασικές ανάγκες, τα απορρίμματα να σκεπάζονται κατά τη μεταφορά τους με μεταλλική καλύπτρα και να εκκενώνονται με ανατροπή. Δεν αντιμετώπιζε όμως το πρόβλημα της φόρτωσης, που ουσιαστικά γινόταν με τα χέρια από τον οδηγό, ούτε το πρόβλημα της δυσοσμίας που δημιουργούσαν τα κλειστά απορρίμματα.

ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΑ ΜΕ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΣΚΑΦΗΣ

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 το πρόβλημα της φόρτωσης των απορριμμάτων στην υπερκατασκευή του φορτηγού οχήματος λύθηκε από την αμερικανική εταιρεία Heil, η οποία εφηύρε το 1929 έναν μηχανισμό, μέσω του οποίου μία σκάφη στηριζόμενη με βραχίονες στα πλαϊνά της υπερκατασκευής υποδεχόταν το φορτίο, των χειρονακτικά συλλεγμένων απορριμμάτων, από χαμηλό ύψος και στη συνέχεια τα ανέτρεπε στο εσωτερικό του συλλέκτη, ο οποίος είχε αποκτήσει πλέον σημαντικά μεγαλύτερο όγκο και ύψος. Παρά τη συνεχή βελτίωση της κατασκευής στα επόμενα χρόνια, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το πιο διαδεδομένο όχημα παγκοσμίως εξακολουθούσε να είναι εκείνο του κλειστού τύπου.

ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΑ ΜΕ ΜΥΛΟ

Παρά τα πολλά προβλήματα που έλυσε ο μηχανισμός της σκάφης στην αποκομιδή των απορριμμάτων, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940 παρέμενε το πρόβλημα, ότι όσο μεγάλος κι αν ήταν ο όγκος της υπερκατασκευής του οχήματος, αυτό γέμιζε πολύ γρήγορα μέχρι την οροφή. Το πρόβλημα αυτό έλυσε η γερμανική τεχνολογία, δημιουργώντας ένα μηχανισμό με τη μορφή περιστρεφόμενου κοχλία, η κίνηση του οποίου ωθούσε τα απορρίμματα στο βάθος της υπερκατασκευής. Έτσι τα οχήματα μπορούσαν πλέον να υποδέχονται περισσότερα απορρίμματα, έχοντας μεγαλύτερο μήκος, αντί για ύψος, πράγμα που ήταν ευκολότερο κατασκευαστικά.

ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΑ ΜΕ ΣΥΜΠΙΕΣΤΗ

Η επανάσταση στην τεχνολογία των απορριμματοφόρων οχημάτων ήρθε το 1948, όταν η αμερικανική εταιρεία Garwood παρουσιάζει το πρώτο απορριμματοφόρο όχημα με μηχανισμό συμπίεσης. Ο συμπιεστής υπήρξε η τεχνολογία που όχι μόνο μείωνε τον όγκο των απορριμμάτων, αυξάνοντας τις δυνατότητες φόρτωσης του οχήματος, αλλά ταυτόχρονα εξυπηρετούσε και την πλήρη εκκένωση του φορτίου κατά την ανατροπή. Η τεχνολογία αυτή υπήρξε τόσο καθοριστική στην εξέλιξη των απορριμματοφόρων οχημάτων, ώστε ακόμα και τα σημερινά οχήματα, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά βελτιωμένοι τύποι εκείνου του οχήματος του 1948.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΑ

Από το 1980 οι ταχύτατα αναπτυσσόμενες ανάγκες της διαχείρισης των απορριμμάτων ωθούν στην αντίστοιχη εξέλιξη της τεχνολογίας των απορριμματοφόρων οχημάτων. Η χρήση κάδων οδήγησε στην αυτοματοποίηση της διαδικασίας της αποκομιδής με στόχο τη μικρότερη δυνατή συμμετοχή του ανθρώπου σε αυτήν. Έτσι σήμερα, ως βελτιώσεις εκείνων των αρχικών απορριμματοφόρων τύπου μύλου και τύπου πρέσας συναντούμε ανάλογα με τον τρόπο φόρτωσης απορριμματοφόρα με οπίσθια φόρτωση, με πρόσθια φόρτωση, με πλάγια φόρτωση ή ακόμα και με συνδυασμούς τους. Σύγχρονα ηλεκτρονικά και υδραυλικά συστήματα αυτοματοποιούν πλήρως τη διαδικασία της αποκομιδής και εξειδικεύουν τα οχήματα, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρο.